Singelplan voor Rotterdam

De Singels en waterpartijen in Rotterdam hebben een Historische structuur

In de 19e eeuw ontstaat het Waterproject Rose

Willem Nicolaas Rose (1801-1677) werd in 1839 tot stadsarchitect benoemd. In die tijd ging het Rotterdam economisch goed maar de stad had te maken met grote problemen: de bevolking nam snel toe en daarmee de productie van afval. Fecaliën en huishoudelijke afval en dat van de abattoirs werd in sloten gegooid. Riolering en leidingwater bestonden niet. Het water in de sloten en weteringen was sterk vervuild en de stank was niet te harden. De Rotterdammers waren voor hun drinkwater aangewezen op het water dat hen omringde. In 1833 brak de eerste choleraepidemie uit. De oorzaak van de ziekte, het in het drinkwater aanwezige cholera-bacil zou pas in 1883 worden ontdekt.
Het water in de binnenstad van Rotterdam kon niet regelmatig worden ververst omdat de waterhuishouding een onderdeel was van de boezems en polders van het Hoogheemraadschap. De waterstaatkundige toestand in de binnenstad was geheel afhankelijk van de beperkende bepalingen van het Hoogheemraadschap. De belangen van de agrarische ingelanden van Schieland hadden daarbij voorrang.

Fontein in de Provenierssingel

De verschillende voorstellen, gedaan ter verbetering van de waterverversing aan het gemeentebestuur, werden voornamelijk om financiële redenen afgewezen.
Willem Nicolaas Rose (1801-1877) werd in 1839 benoemd tot stadsarchitect van Rotterdam.
In 1840 kwam Rose, samen met J.A Scholten (vanaf 1817 fabrieklandmeter van Schieland met het eerste plan om de problematische stedelijke waterhuishouding aan te pakken. Hierbij hadden zij rekening gehouden met de belangen van Schieland die strijdig waren met de behoeften van de bewoners van Rotterdam. Zij hadden gezocht naar een vorm van waterverversing waarbij de belangen geheel van elkaar gescheiden zouden zijn.
Doel: verbeteren van de waterkwaliteit en aantrekkelijker maken van de stad voor de Rotterdammers.
Door de aanleg van een aantal Singels rond de stadsdriehoek (zie plaatje) binnen de oude polderkavels kon het water dagelijks ververst worden met Maaswater. Groene wandelpromenades langs de singels met bomen zouden de stad aantrekkelijker maken. Landschapsarchitecten J.D. Zocher jr. en L.P. Zocher zouden de de aanleg van het slingerend singeltraé ontwerpen,
Het waterproject werd door het gemeentelijk bestuur afgewezen, men vond het te duur.

In 1854, na vele aanpassingen en verbeteringen verklaarden alle 29 leden van de raad zich akkoord met de uitvoering van het Waterproject van Rose. In 1859 begon de aanleg in een beperkte opzet.

Fontein in de Lepelaarssingel

Waterplan 2000

Het stadshart van Rotterdam werd in 1940 door de Duitse bombardementen verwoest. De singels bleven intact.
Het waterplan werd in 2000 opnieuw bekeken en vastgesteld. De singels zijn in hoofdzaak onveranderd bleven.

Doel van het waterplan 2000

De kwaliteit

  • Het water moet biologisch schoon zijn. Dat wil zeggen aantrekkelijk voor plant en dier
  • Het water moet visueel schoon zijn.
  • Dit wordt bereikt door de aanpak van het Waterplan 2000 en door regelmatig doorspoelen.

Allure voor de stad:

  • Rustieke bruggen, groene bermen met bomen
  • Elke Singel verdient een fontein

Fonteinen op de kop van de Singels, daar waar de Singel zich wat verbreed. 

  • Het brengt de Singel tot leven;
  • Stimuleren de beleving van water;
  • Filteren het omgevingsgeluid (tram, auto);
  • Voegen zuurstof toe aan het water;
  • Avondverlichting onder de fontein geeft ook 's avonds een sjieke uitstraling.

Bron

Een Singelplan voor Rotterdam.

Bekijk het overzicht met alle Singel fonteinen